Begin hier als je via de Sklenářka-poort binnenkomt. Het nieuwe gorillaverblijf is een van de grootste trekpleisters van de dierentuin, en ’s ochtends is het er merkbaar rustiger. Veel nieuwkomers zouden achteraf willen dat ze hun route rond dit paviljoen hadden uitgestippeld.
Een ruime buitenruimte waar de kudde Aziatische olifanten zich kan verplaatsen, kan baden en met elkaar kan omgaan. Neem de tijd voor deze ruimte; het is een van die tentoonstellingen die je beloont als je er rustig de tijd voor neemt, in plaats van er zomaar even langs te lopen.
Giraffen, antilopen en zebra’s komen hier het best tot hun recht als je ze samen bekijkt, want de schaal is belangrijk. Het bovenste plateau is vlakker dan het onderste deel van de dierentuin, dus het is een prima stuk om af te leggen voordat je aan de afdalingen begint.
Een vochtige kas vol orang-oetans, gibbons, vogels en weelderige tropische begroeiing. Het is ook een handige tussenstop halverwege de dag als het warm, koud of regenachtig wordt, want je kunt binnen even op adem komen zonder je ritme te verliezen.
Je ziet het makkelijk over het hoofd, en dat is precies waarom bezoekers die erop voorbereid zijn, ernaar op zoek gaan. De Chinese reuzensalamanders behoren tot de vreemdste bewoners van de dierentuin, en het duurt maar een paar minuten om bij deze tentoonstelling iets echt bijzonders te ontdekken.
Vlak bij de onderste ingang zijn dit levendige trekpleisters en een leuke laatste stop voordat je weer vertrekt. De voedermomenten trekken snel veel mensen aan, dus reken hier op meer drukte vanaf de late ochtend tot in de vroege middag.
Als je met kinderen op bezoek bent, beschouw dit dan niet als een tussendoortje. De speeltoestellen, aaihoekjes en de open ruimte kunnen al snel 30–45 minuten extra opleveren, vooral na een paar uur intensief dieren spotten.
De dierentuin van Praag is opgericht door de stad Praag na tientallen jaren van lobbywerk door ornitholoog Jiří Janda, die zich inzette voor een moderne dierentuin waarin wetenschap, fokprogramma’s en publieksvoorlichting centraal stonden. Vanaf het begin was het niet alleen een recreatief project, maar ook een maatschappelijk initiatief: Praag wilde een dierentuin die een grote Europese hoofdstad waardig was.
Een natuurlijke inrichting van de helling in plaats van grootse, formele symmetrie. Door de helling voelt de dierentuin aan als een aaneenschakeling van landschappen, en niet als een vlakke rondgang langs kooien.
Glas, rotspartijen, hout, beplante aarden wallen en paviljoens met stalen frames spelen de hoofdrol. In ruimtes zoals de Indonesische jungle verdwijnen de materialen naar de achtergrond door de vochtigheid, het gebladerte en het gefilterde licht.
Het meest opvallende bouwkundige hoogstandje is het terrasvormige terrein zelf. Paden, keermuren en de stoeltjeslift verbinden steile hellingen met elkaar, zonder dat het bezoek daardoor een puur stedelijke wandeling wordt.
Je merkt het ontwerp vooral in de overgangen: het ene moment ben je in de frisse heuvellucht, het volgende moment zit je in een dichtbegroeid tropisch paviljoen of kijk je uit over een uitgestrekte savanne.
Er is niet één architect die de dierentuin van Praag helemaal bepaalt. Het is een langlopend maatschappelijk project dat vorm heeft gekregen door Praagse stedenbouwkundigen, dierentuinspecialisten en opeenvolgende ontwerpers van de paviljoens, die zich steeds meer hebben gericht op meeslepende leefomgevingen.
De dierentuin van Praag is niet alleen een plek om dieren te bekijken; hij speelt een belangrijke rol bij fok- en herintroductieprojecten, vooral wat het Przewalski-paard betreft. Dat is belangrijk, want het bezoek voelt anders aan als je je realiseert dat sommige soorten hier deel uitmaken van levende overlevingsverhalen, en geen statische tentoonstellingsstukken zijn. De dierentuin heeft ook een reputatie opgebouwd als plek waar lastige, zelden geziene dieren worden gehouden, en dat is een van de redenen waarom echte dierentuinliefhebbers hem zo hoog waarderen. Je gaat weg met een sterker gevoel dat deze instelling meer doet dan alleen vermaken.
Ja. De dierentuin van Praag is een van de weinige stadsdierentuinen waar je makkelijk een groot deel van de dag kunt doorbrengen, met zeldzame diersoorten, grote leefgebieden en een goed aanbod voor gezinnen.
De meeste bezoekers hebben 4–6 uur nodig, en je bent er makkelijk een hele dag als je speeltuintjes, een lunch of een rustiger tempo meerekent. Als je weinig tijd hebt, plan dan een route van boven naar beneden en bekijk eerst het bovenste plateau.
Mis het Dja-reservaat, Elephant Valley, het African House en de savanne, en het Giant Salamander House zeker niet. Als je met kinderen op bezoek komt, plan dan ook een bezoek aan het Bororo-reservaat in; het is geen tussenstop die je na een paar uur lopen zomaar overslaat.
Ja. Het is heel geschikt voor gezinnen en beginners, want de routes zijn makkelijk te volgen als je eenmaal een strategie hebt gekozen om het park binnen te gaan. Het belangrijkste waar je op moet letten is je uithoudingsvermogen: het terrein is groot en heuvelachtig, dus je kunt beter een kinderwagen meenemen of tussendoor even uitrusten.
Het openbaar vervoer is de handigste standaardkeuze, maar er is een optie die je beter bijblijft: Riviercruise naar de dierentuin van Praag & toegangskaartje is inclusief vervoer, uitleg van een gids, versnaperingen en toegang. Dit is ideaal voor reizigers die de reis erbij willen hebben.
Ja. Op rustige winterdagen doordeweeks kun je meestal gewoon zomaar naar binnen lopen, maar in het voorjaar in het weekend en op zomerochtenden ligt dat anders. Als je tickets voor de dierentuin van Praag van tevoren boekt, bespaar je tijd bij de ingang en verloopt je bezoek meteen een stuk soepeler.
Kaartjes voor de dierentuin van Praag
Riviercruise naar de dierentuin van Praag & toegangsticket
Combo (Bespaar 5%): Praagse Burcht Tickets met versnelde toegang + Tickets voor de dierentuin van Praag